HAYAL KURAN KIZ

Dün sabah yine o sarı pancurlu evin kapısında bekledim
Yeşil gözlü,uzun boylu,kumral çocuğu.
Gözleri bir türlü beni görmüyordu,
Öyle ufak tefekte değildim amma!
Her sabah o sarı pancurlu evin kapısında beklerdim
İş yolumu bahane ederdim
Halbuki iş yolumun uzaktan yakından alakası yoktu.
Bir farketseydi beni keşke
O zaman kalbim şuan olduğundan daha deli çarpardı eminim..
Akşam olunca gene büsbütün
Odamın sırçasında ,sıcak sımsıcak hayallere dalardım
Adını bilmediğim şu çocuğu, bilmem kaç kez öpüyordum,
Sarılıyordum,öylece uyuyuveriyordum kollarında..

|| Meral Meri ||