Her şeyinizin ve her şeyin bittiği yere kadar küçük serçeler gibi hayata emeklemeye devam edeceğiz. Meral Meri ... Do I have to know?
Siyaset
"Bir adamın herkese benzememesi için her şeyin yapıldığı bu aptal dünyada; herhalde imkansız diye bir şey yoktur gerçeğine sarılanlara da, düşmanca bakmak o derece abes kaçacaktır." Meral Meri
4 Ekim 2014 Cumartesi
Pakistan
Etiketler:
Lahore,
Minar-e-Pakistan,
Pakistan
"Bir yaprak gibiyim ne bir ağaç dalını saklayabilirim ne de kendimi.
Çünkü aslında ölünce var olacak bir şeyim."✈✈✈✈✈✈✈ღೋღ
Meral Meri
Ireland
"Bir yaprak gibiyim ne bir ağaç dalını saklayabilirim ne de kendimi.
Çünkü aslında ölünce var olacak bir şeyim."✈✈✈✈✈✈✈ღೋღ
Meral Meri
FAKİR BİR PİYANO SESİ
FAKİR BİR PİYANO SESİÖyle kusur arayarak bakma gözlerimeZamanın donar da kalırsın karanlıktaVe ben en masumca çocukluğumu bir daha göremem gözlerindeGündüzlerim çalınır da bir daha oynayamam seninleFakir bir kemanın sesine sarhoş olan benBir daha eğer görmezsem seni ölürüm ölürüm ,anlıyor musun ölürüm?Her şey öyle karmaşıkken ve ben karşına geçmişSenden seneleri,ayları,günleri istiyormuşum gibi bir alıcıyımSorgulamadan her şeyini bir anda içime çekiyorumZorlanmadan,soyunmadan seni öylece kucaklıyorumNe bir eksik ne bir fazla, aşkın güneşi konuşacak şimdiNe çimenler ne de çiçekler, artık susacaktır sen deÇünkü, şimdi her şey öyle ben kiNereye baksan,dokunsan,işitsen benim sessizliğimi "ses" diye alacaksın bendenFakir bir piyanonun sesine aşık olduktan sonraKeman sesi en yakına da gelse,göreceğin tek şey yalnız ben,evet ben.(Meral Meri)
Etiketler:
anı,
aşk,
bir anda,
çimen,
çocuk,
edebiyat,
FAKİR BİR PİYANO SESİ,
keman,
masum,
meral meri,
ölmek,
sevgi,
şiir
"Bir yaprak gibiyim ne bir ağaç dalını saklayabilirim ne de kendimi.
Çünkü aslında ölünce var olacak bir şeyim."✈✈✈✈✈✈✈ღೋღ
Meral Meri
Roman terimi
“Roman” terimi, Roma İmparatorluğu içindeki halkların kullandığı bozulmuş Lâtinceye verilen addır. Bu bozuk Lâtince ile yazılan ilk destan ve halk öykülerine roman denmiştir. Bu terim, sonradan belli bir türün adı olmuştur.
Etiketler:
roma impatorluğu,
roman,
Roman terimi
"Bir yaprak gibiyim ne bir ağaç dalını saklayabilirim ne de kendimi.
Çünkü aslında ölünce var olacak bir şeyim."✈✈✈✈✈✈✈ღೋღ
Meral Meri
Marie-Madeleine Pioche de La Vergne
Marie-Madeleine Pioche de La Vergne, comtesse de La Fayette (baptized 18 Mart 1634 - 25 Mayıs 1693)
1634-1693 yılları arasında yaşamış fransız yazar.
Asıl adı Marie-Madeleine Pioche de La Vergne'dir.
İlk kadın romancı. İlk psikolojik romanın yazarı.
Klasisizm akımından etkilenmiştir.
La Fayette en ünlü romanı ilk olarak Mart 1678 yılında takma isimle yayınlanan La Princesse de Cleves oldu . Bu eser muazzam bir başarı gösterdi, eser ilk gerçek Fransız roman ve erken psikolojik romanın bir prototip olarak alınır .
La Fayette üç eseri ölümünden sonra yayınlanmıştır : La Comtesse de Tende (1.718 ) , Histoire d' Henriette d' Angleterre ( 1720), ve ve Memoires de la Cour de France ( 1.731 ) .
....
17. yüzyılda Klasik akım içinde ortaya çıkan tek romancı ise Madame De La Fayette’tir. Bu yüzyılda İngiltere’de Daniel Defoe (Danyel Defo) “Robenson Cruze (Robinson Kruzo)”yu, Jonathan Swift (Canıtın Svift) “Guliver’in Gezileri”ni yazmıştır.
Etiketler:
17 yüzyılda fransa da ortaya çıkan akım,
antik yunan,
edebiyat,
Klasisizm akım,
Marie-Madeleine Pioche de La Vergne,
sanat,
The Princesse de Cleves,
ve roma sanatı
"Bir yaprak gibiyim ne bir ağaç dalını saklayabilirim ne de kendimi.
Çünkü aslında ölünce var olacak bir şeyim."✈✈✈✈✈✈✈ღೋღ
Meral Meri
Madame de Lafayette The Princesse de Cleves (Penguin Classics)
Set towards the end of the reign of Henry II of France,
The Princesse de Cleves (1678) tells of the unspoken, unrequited love between the fair,
noble Mme de Cleves, who is married to a loyal and faithful man,
and the Duc de Nemours, a handsome man most female courtiers find irresistible.
Warned by her mother against admitting her passion,
Mme de Cleves hides her feelings from her fellow courtiers,
until she finally confesses to her husband an act that brings tragic consequences for all.
Described as France's first modern novel,
The Princesse de Cleves is an exquisite and profound analysis of the human heart,
and a moving depiction of the inseparability of love and anguish.
The Princesse de Cleves (1678) tells of the unspoken, unrequited love between the fair,
noble Mme de Cleves, who is married to a loyal and faithful man,
and the Duc de Nemours, a handsome man most female courtiers find irresistible.
Warned by her mother against admitting her passion,
Mme de Cleves hides her feelings from her fellow courtiers,
until she finally confesses to her husband an act that brings tragic consequences for all.
Described as France's first modern novel,
The Princesse de Cleves is an exquisite and profound analysis of the human heart,
and a moving depiction of the inseparability of love and anguish.
Marie-Madeleine Pioche de La Vergne, comtesse de La Fayette (baptized 18 March 1634 – 25 May 1693), better known as Madame de La Fayette, was a French writer, the author of La Princesse de Clèves, France's first historical novel and one of the earliest novels in literature.
"Bir yaprak gibiyim ne bir ağaç dalını saklayabilirim ne de kendimi.
Çünkü aslında ölünce var olacak bir şeyim."✈✈✈✈✈✈✈ღೋღ
Meral Meri
KÜÇÜK İSTAVRİTİN ÖYKÜSÜ
KÜÇÜK İSTAVRİTİN ÖYKÜSÜ
Küçük istavrit, yiyecek bir şey sanıp
hızla atıldı çapariye
önce müthiş bir acı duydu dudağında
gümbür gümbür oldu yüreği,
sonra hızla çekildi yukarıya...
Aslında hep merak etmişti
denizlerin üstünü
neye benzerdi acep gökyüzü.
Bir yanda büyük bir merak,
bir yanda ölüm korkusu.
"Dudağı yarıklar" denir,
şanslıdır onlar, hani
görüpte gökyüzünü, insanı,
oltadan son anda kurtulanlar.
Ne çare balıkçının parmakları
hoyratça kavradı onu
küçük istavrit anladı; yolun sonu.
Koca denizlere sığmazdı yüreği.
Oysa, şimdi yüzerken
küçücük yeşil leğende,
cansız uzanıvermiş dostlarına
değiyordu minik yüzgeci.
İnsanlar gelip geçtiler önünden,
bir kedi yalanarak baktı gözünün içine
yavaşça karardı dünya,
başı da dönüyordu.
Son bir kez düşündü derin maviyi,
beyaz mercanı, bir de yeşil yosunu.
İşte tam o anda eğilip aldım onu.
Yürüdüm deniz kenarına
bir öpücük kondurdum başına,
iki damla gözyaşından ibaret sade
bir törenle, saldım denizin sularına.
Bir an öylece baka-kaldı
Sonra sevinçle dibe daldı.
Gitti tüm kederimi söküp atarak,
teşekkürü de ihmal etmemişti.
Bir kaç değerli pulunu
Elime, avuçlarıma bırakarak.
Balıkçı ve kedi şaşkın baktılar yüzüme.
Sorar gibiydiler, neden yaptın bunu, niye?
"Bir gün dedim, bulursam kendimi
yeşil leğendeki
küçük istavrit kadar çaresiz,
son ana kadar
hep bir umudum olsun diye..."
Serdar Sıralar
Serdar Sıralar ilk kez 1997 yılında istanbul diş hekimleri odası dergisinde yayınlanan şiiri.
Küçük istavrit, yiyecek bir şey sanıp
hızla atıldı çapariye
önce müthiş bir acı duydu dudağında
gümbür gümbür oldu yüreği,
sonra hızla çekildi yukarıya...
Aslında hep merak etmişti
denizlerin üstünü
neye benzerdi acep gökyüzü.
Bir yanda büyük bir merak,
bir yanda ölüm korkusu.
"Dudağı yarıklar" denir,
şanslıdır onlar, hani
görüpte gökyüzünü, insanı,
oltadan son anda kurtulanlar.
Ne çare balıkçının parmakları
hoyratça kavradı onu
küçük istavrit anladı; yolun sonu.
Koca denizlere sığmazdı yüreği.
Oysa, şimdi yüzerken
küçücük yeşil leğende,
cansız uzanıvermiş dostlarına
değiyordu minik yüzgeci.
İnsanlar gelip geçtiler önünden,
bir kedi yalanarak baktı gözünün içine
yavaşça karardı dünya,
başı da dönüyordu.
Son bir kez düşündü derin maviyi,
beyaz mercanı, bir de yeşil yosunu.
İşte tam o anda eğilip aldım onu.
Yürüdüm deniz kenarına
bir öpücük kondurdum başına,
iki damla gözyaşından ibaret sade
bir törenle, saldım denizin sularına.
Bir an öylece baka-kaldı
Sonra sevinçle dibe daldı.
Gitti tüm kederimi söküp atarak,
teşekkürü de ihmal etmemişti.
Bir kaç değerli pulunu
Elime, avuçlarıma bırakarak.
Balıkçı ve kedi şaşkın baktılar yüzüme.
Sorar gibiydiler, neden yaptın bunu, niye?
"Bir gün dedim, bulursam kendimi
yeşil leğendeki
küçük istavrit kadar çaresiz,
son ana kadar
hep bir umudum olsun diye..."
Serdar Sıralar
Serdar Sıralar ilk kez 1997 yılında istanbul diş hekimleri odası dergisinde yayınlanan şiiri.
Etiketler:
edebiyat,
KÜÇÜK İSTAVRİTİN ÖYKÜSÜ,
Serdar Sıralar,
şiir
"Bir yaprak gibiyim ne bir ağaç dalını saklayabilirim ne de kendimi.
Çünkü aslında ölünce var olacak bir şeyim."✈✈✈✈✈✈✈ღೋღ
Meral Meri
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)











