Siyaset

Siyaset
"Bir adamın herkese benzememesi için her şeyin yapıldığı bu aptal dünyada; herhalde imkansız diye bir şey yoktur gerçeğine sarılanlara da, düşmanca bakmak o derece abes kaçacaktır." Meral Meri

4 Ekim 2014 Cumartesi

Pakistan


Towers of Djennes fascinating ancient mosque, the largest mud building in the world... by Raphael 

Minar-e-Pakistan,Lahore

Ireland





FAKİR BİR PİYANO SESİ

FAKİR BİR PİYANO SESİ


Öyle kusur arayarak bakma gözlerime
Zamanın donar da kalırsın karanlıkta
Ve ben en masumca çocukluğumu bir daha göremem gözlerinde
Gündüzlerim çalınır da bir daha oynayamam seninle

Fakir bir kemanın sesine sarhoş olan ben
Bir daha eğer görmezsem seni ölürüm ölürüm ,anlıyor musun ölürüm?

Her şey öyle karmaşıkken ve ben karşına geçmiş 
Senden seneleri,ayları,günleri istiyormuşum gibi bir alıcıyım 
Sorgulamadan her şeyini bir anda içime çekiyorum
Zorlanmadan,soyunmadan seni öylece kucaklıyorum

Ne bir eksik ne bir fazla, aşkın güneşi konuşacak şimdi
Ne çimenler ne de çiçekler, artık susacaktır sen de
Çünkü, şimdi her şey öyle ben ki 
Nereye baksan,dokunsan,işitsen benim sessizliğimi "ses" diye alacaksın benden

Fakir bir piyanonun sesine aşık olduktan sonra
Keman sesi en yakına da gelse,göreceğin tek şey yalnız ben,evet ben.

(Meral Meri)

Roman terimi

“Roman” terimi, Roma İmparatorluğu içindeki halkların kullandığı bozulmuş Lâtinceye verilen addır. Bu bozuk Lâtince ile yazılan ilk destan ve halk öykülerine roman denmiştir. Bu terim, sonradan belli bir türün adı olmuştur.

Marie-Madeleine Pioche de La Vergne



Marie-Madeleine Pioche de La Vergne, comtesse de La Fayette (baptized 18 Mart 1634 - 25 Mayıs 1693)
1634-1693 yılları arasında yaşamış fransız yazar.
Asıl adı Marie-Madeleine Pioche de La Vergne'dir.
İlk kadın romancı. İlk psikolojik romanın yazarı.


Klasisizm akımından etkilenmiştir.
La Fayette en ünlü romanı ilk olarak Mart 1678 yılında takma isimle yayınlanan La Princesse de Cleves oldu . Bu eser muazzam bir başarı gösterdi, eser ilk gerçek Fransız roman ve erken psikolojik romanın bir prototip olarak alınır .
La Fayette üç eseri ölümünden sonra yayınlanmıştır : La Comtesse de Tende (1.718 ) , Histoire d' Henriette d' Angleterre ( 1720), ve ve Memoires de la Cour de France ( 1.731 ) .


....
17. yüzyılda Klasik akım içinde ortaya çıkan tek romancı ise Madame De La Fayette’tir. Bu yüzyılda İngiltere’de Daniel Defoe (Danyel Defo) “Robenson Cruze (Robinson Kruzo)”yu, Jonathan Swift (Canıtın Svift) “Guliver’in Gezileri”ni yazmıştır.

Madame de Lafayette The Princesse de Cleves (Penguin Classics)

Set towards the end of the reign of Henry II of France,
The Princesse de Cleves (1678) tells of the unspoken, unrequited love between the fair,
noble Mme de Cleves, who is married to a loyal and faithful man,
and the Duc de Nemours, a handsome man most female courtiers find irresistible.
Warned by her mother against admitting her passion,
Mme de Cleves hides her feelings from her fellow courtiers,
until she finally confesses to her husband an act that brings tragic consequences for all.
Described as France's first modern novel,
The Princesse de Cleves is an exquisite and profound analysis of the human heart,
and a moving depiction of the inseparability of love and anguish.


Marie-Madeleine Pioche de La Vergne, comtesse de La Fayette (baptized 18 March 1634 – 25 May 1693), better known as Madame de La Fayette, was a French writer, the author of La Princesse de Clèves, France's first historical novel and one of the earliest novels in literature.

KÜÇÜK İSTAVRİTİN ÖYKÜSÜ

KÜÇÜK İSTAVRİTİN ÖYKÜSÜ



Küçük istavrit, yiyecek bir şey sanıp
hızla atıldı çapariye
önce müthiş bir acı duydu dudağında
gümbür gümbür oldu yüreği,
sonra hızla çekildi yukarıya...

Aslında hep merak etmişti
denizlerin üstünü
neye benzerdi acep gökyüzü.
Bir yanda büyük bir merak,
bir yanda ölüm korkusu.

"Dudağı yarıklar" denir,
şanslıdır onlar, hani
görüpte gökyüzünü, insanı,
oltadan son anda kurtulanlar.

Ne çare balıkçının parmakları
hoyratça kavradı onu
küçük istavrit anladı; yolun sonu.
Koca denizlere sığmazdı yüreği.
Oysa, şimdi yüzerken
küçücük yeşil leğende,
cansız uzanıvermiş dostlarına
değiyordu minik yüzgeci.

İnsanlar gelip geçtiler önünden,
bir kedi yalanarak baktı gözünün içine
yavaşça karardı dünya,
başı da dönüyordu.
Son bir kez düşündü derin maviyi,
beyaz mercanı, bir de yeşil yosunu.

İşte tam o anda eğilip aldım onu.
Yürüdüm deniz kenarına
bir öpücük kondurdum başına,
iki damla gözyaşından ibaret sade
bir törenle, saldım denizin sularına.

Bir an öylece baka-kaldı
Sonra sevinçle dibe daldı.
Gitti tüm kederimi söküp atarak,
teşekkürü de ihmal etmemişti.
Bir kaç değerli pulunu
Elime, avuçlarıma bırakarak.

Balıkçı ve kedi şaşkın baktılar yüzüme.
Sorar gibiydiler, neden yaptın bunu, niye?
"Bir gün dedim, bulursam kendimi
yeşil leğendeki
küçük istavrit kadar çaresiz,
son ana kadar
hep bir umudum olsun diye..."


Serdar Sıralar


  Serdar Sıralar ilk kez 1997 yılında istanbul diş hekimleri odası dergisinde yayınlanan şiiri.