Meral Meri /Şairlerin Işıkları

Biraz duygusalız,biraz hiç kimsesiz
Yaşlanmışız biraz-tam ortasındayız baharın
Yeşermeye uçurtmalar uçuruyoruz
Çiçeklenmişiz büsbütün
Biraz Hikmetiz burada- biraz Süreya
Daha maviyiz böylece- işte giderayak
Gülümsüyoruz çocukluğuna hayatın
Asaf oluyoruz; aşığız,genciz,yürüyebiliriz,güçlüyüz
Biraz da Zarifoğlu; cömert bir bilginle yaşamanın huzuruyla
Gülümsüyoruz çocukluğuna işte hayatın
Hayatım diyebiliyoruz; yaşadıklarımıza işte yaşlanarak...

Meral Meri /Şairlerin Işıkları

Nazım Hikmet

Şu kainat denen nesnenin içinde en çok sevdiğim yürek, üstüne en çok titrediğim insan kalbi senin göğüsündekidir... 

Nazım Hikmet

Ölü Nezval'le Sohbet

Ölü Nezval'le Sohbet


Sen gittikten sonra,hemen
Hava soğudu,karladı.
Böyle olunca,ölene
Gökyüzü,derler,ağladı.
Ama biliyorsun, bahar,
Gün açtı on üç Nisanda,
Pırağ gülümseyiverdi,
Hatta orda ,kabristanda.
Hala biraz dua gibi
Ediliyorsa da lafın,
Vitrinde günlük güneşlik
Kara tüllü fotoğrafın.
Hava belki yine bozar
Velakin önümüz mayıs...
Pırağ'da mayıs bilirsin,
Yemyeşil, altın sarısı
Saldırınca sokaklara
Siler kederi genç kızlar
Pencere camları gibi
Ve senden kalan keder de
Gölgen gibi kaybolacak
Pırağ kaldırımlarından.
Dünya bu...doğrusu zaten
Hayatı seven,akıllı,
İyi yürekli ölüler,
Ne kırk bir günlük yas ister,
Ne '' benden sonra tufan!'' der.
Faydalı birşeyler,bir söz,
Bir ağaç,bir gülümseme
Bırakarak çekip gider
Ve dirilerle bölüşmez
Kabrinin karanlığını
Ve kendi başına taşır
Ağırlığını taşının.
Ve dirilerden hiçbir şey 
İstemedikleri için
Ölmemiş gibi olurlar...
Biliyorum, sen de nezval,
Sen de böyle bir ölüsün,
Pırağ'ın iyi yürekli,
Dünyayı seven, akıllı
Ölülerinden birisin...

Telefondan çağırdılar,
Ayrılacağız ne yazık.
Hoşça kal kardeşim nezval.
Bizim dünyamızda yine,
En tatlı yemiş, aydınlık...          

Nazım Hikmet Ran-20 nisan 1958, Pırağ-Büyük İnsanlık

Nazım Hikmet

Nazım Hikmet

Ah benim sevdasında bencil, 
Yüreğinde sağlam sevdiğim..
Aklıma gelişini seveyim;
Ne güzel de darma duman ediyorsun beni.

Nazım Hikmet