Birinden hiçbir şey beklemeyince, asla düş kırıklığına uğramaz insan.
Sylvia Plath
Siyaset
"Bir adamın herkese benzememesi için her şeyin yapıldığı bu aptal dünyada; herhalde imkansız diye bir şey yoktur gerçeğine sarılanlara da, düşmanca bakmak o derece abes kaçacaktır." Meral Meri
Sylvia Plath etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Sylvia Plath etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
3 Aralık 2014 Çarşamba
Sylvia Plath
"Bir yaprak gibiyim ne bir ağaç dalını saklayabilirim ne de kendimi.
Çünkü aslında ölünce var olacak bir şeyim."✈✈✈✈✈✈✈ღೋღ
Meral Meri
26 Ekim 2014 Pazar
Sylvia Plath
Karanlığın sızdığını görüyor musun çatlaklarımdan?
Tutamıyorum içimde. Tutamıyorum içimde hayatımı.
Sylvia Plath
"Bir yaprak gibiyim ne bir ağaç dalını saklayabilirim ne de kendimi.
Çünkü aslında ölünce var olacak bir şeyim."✈✈✈✈✈✈✈ღೋღ
Meral Meri
25 Ekim 2014 Cumartesi
Sylvia Plath
Ve bir çiçek o kadar uzun boylu değildir belki, ama kalkışmanın anlamını bilir.
Sylvia Plath
"Bir yaprak gibiyim ne bir ağaç dalını saklayabilirim ne de kendimi.
Çünkü aslında ölünce var olacak bir şeyim."✈✈✈✈✈✈✈ღೋღ
Meral Meri
Sylvia Plath
Ben yatağımda, gözlerimi beyaz tavana dikmiş sırtüstü yatarken
sessizlik büyüdü, büyüdü, bir an geldi ki kulak zarlarımın sessizlikten patlayacağını sandım.
Sylvia Plath
"Bir yaprak gibiyim ne bir ağaç dalını saklayabilirim ne de kendimi.
Çünkü aslında ölünce var olacak bir şeyim."✈✈✈✈✈✈✈ღೋღ
Meral Meri
Sylvia Plath
"Neden yazı yazdığımı mı soruyorsunuz bana?
Zevk mi alıyorum?
Değer mi? Peki para kazandırır mı? Öyleyse bir nedeni var mı?
Yazıyorum çünkü
İçimde susturamadığım
Bir ses var..."
"Bir yaprak gibiyim ne bir ağaç dalını saklayabilirim ne de kendimi.
Çünkü aslında ölünce var olacak bir şeyim."✈✈✈✈✈✈✈ღೋღ
Meral Meri
Ay ve Porsukağacı
Ay ve Porsukağacı
Belleğin ışığıdır bu, soğuk ve gezegensi
Siyahtır belleğin ağaçları. Mavidir ışık.
Sanki Tanrı’yım da, gamlarını boşaltır çimenler ayaklarıma
İğneler ayak bileklerimi ve mırıldanır tevazularını
Buharlı, manevi sisler yaşar bu yerde.
Bir dizi mezar taşı var evimle arasında.
Göremem hemencecik nereye varılacağını.
Kapı değildir ay. Kendi halinde bir yüzdür,
Beyazdır parmak boğumları misali ve müthiş sinirli.
Karanlık bir suç gibi çeker denizi arkasından; sessizdir
Büsbütün umutsuzluğuyla O-şaşkınlığının. Burada yaşarım.
Pazarları iki kez, ürkütür çanlar göğü –
Diriliş’i onaylayan sekiz büyük çan dili
Nihayet, gösterişsizce çınlatır adlarını.
Yukarıyı işaretler porsukağacı, biçimi Gotik’tir.
İzler onu gözler ve ay’ı bulurlar.
Annemdir ay. Mary gibi şirin değildir.
Mavi urbaları salıverir küçük yarasaları ve baykuşları.
Nasıl isterdim ki şefkate inanaydım –
Portrenin yüzü, mumlarla mutedil,
Eğilir, benim üzerime özellikle, uysal gözleriyle.
Düşmüştüm çok ötelere. Çiçekleniyor bulutlar
Mavi ve gizemli yıldızların yüzünde
Kilisenin içinde, azizlerin hepsi mavi olacak,
Soğuk sıraların üstünde narin ayaklarıyla yüzerek,
Katılaşmış elleri ve yüzleri kutsallıkla.
Ay görmüyor bunların hiç birini. Kel ve yabanıl kadın.
Ve porsukağacının iletisi karanlıktır – karanlık ve sessizlik.
Sylvia Plath (1932-1963, ABD) .
Belleğin ışığıdır bu, soğuk ve gezegensi
Siyahtır belleğin ağaçları. Mavidir ışık.
Sanki Tanrı’yım da, gamlarını boşaltır çimenler ayaklarıma
İğneler ayak bileklerimi ve mırıldanır tevazularını
Buharlı, manevi sisler yaşar bu yerde.
Bir dizi mezar taşı var evimle arasında.
Göremem hemencecik nereye varılacağını.
Kapı değildir ay. Kendi halinde bir yüzdür,
Beyazdır parmak boğumları misali ve müthiş sinirli.
Karanlık bir suç gibi çeker denizi arkasından; sessizdir
Büsbütün umutsuzluğuyla O-şaşkınlığının. Burada yaşarım.
Pazarları iki kez, ürkütür çanlar göğü –
Diriliş’i onaylayan sekiz büyük çan dili
Nihayet, gösterişsizce çınlatır adlarını.
Yukarıyı işaretler porsukağacı, biçimi Gotik’tir.
İzler onu gözler ve ay’ı bulurlar.
Annemdir ay. Mary gibi şirin değildir.
Mavi urbaları salıverir küçük yarasaları ve baykuşları.
Nasıl isterdim ki şefkate inanaydım –
Portrenin yüzü, mumlarla mutedil,
Eğilir, benim üzerime özellikle, uysal gözleriyle.
Düşmüştüm çok ötelere. Çiçekleniyor bulutlar
Mavi ve gizemli yıldızların yüzünde
Kilisenin içinde, azizlerin hepsi mavi olacak,
Soğuk sıraların üstünde narin ayaklarıyla yüzerek,
Katılaşmış elleri ve yüzleri kutsallıkla.
Ay görmüyor bunların hiç birini. Kel ve yabanıl kadın.
Ve porsukağacının iletisi karanlıktır – karanlık ve sessizlik.
Sylvia Plath (1932-1963, ABD) .
"Bir yaprak gibiyim ne bir ağaç dalını saklayabilirim ne de kendimi.
Çünkü aslında ölünce var olacak bir şeyim."✈✈✈✈✈✈✈ღೋღ
Meral Meri
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)