Siyaset

Siyaset
"Bir adamın herkese benzememesi için her şeyin yapıldığı bu aptal dünyada; herhalde imkansız diye bir şey yoktur gerçeğine sarılanlara da, düşmanca bakmak o derece abes kaçacaktır." Meral Meri
Üçüncü Gün Şiiri (VII) etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Üçüncü Gün Şiiri (VII) etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

28 Mart 2020 Cumartesi

Meral Meri /Söğüt Ağacının Gölgesinde / Üçüncü Gün Şiiri (VII)


Bugün seni çokça düşündüm Muallâ,
Aldım tekiri kucağıma;
Vapurların iskeleye yanaşması gibi, seni düşündüm bugün.
Sonra az canım sıkılmış olacak ki;
Kalkıp Sultanahmet Meydanı'na attım kendimi.
Bakışmak seninle böyle bir şey işte;
Sen Ayasofya, oluyordun ne güzel!
Ben karşında koskocaman bir Sultanahmet.
Dedemizin o kadirşinas gözlerinden bakıyordum sana.
Biraz da böyle bakmak istedim.
Fena mı yaptım yani?
Sonra bir kayıp ilanı gördüm meydanın bir köşesinde...
Açık kahverengi bir kediden bahsediyordu ilan;
Bir gözü körmüş,yazık!
Ve ameliyat olması gerekiyormuş.
Adı da "Koşan'mış"
Ne değişik bir isim değil mi Muallâ?
Ama bir kedi için ideal bir isim doğrusu.
Çünkü insana yakışmazdı koşmak.
O yürümeyi öğrensindi önce, haksız mıyım Muallâ?
Sen de hep susuyorsun!
Sen de mi kayıp oldun yoksa?
Kör mü oldun Muallâ?
Bana sürekli yalnızlıktan-
Ve hüznümüzden dem vurduğuna göre-
Muhakkak böyle bir şeydir...
Susmak ve kaybolmak.

Sonra az daha canım sıkıldı;
İndim Sirkeci'ye, bir ara seni görür gibi oldumdu...
Meğerse o eski bir mescidden başkası değilmiş Muallâ.
Dedim ya, bugün seni çokça düşündüm...
İnsanlar arasında bu daha kolay oluyor çünkü.
Misal; bugün bir adamın adını- iyi bir şekilde üç kez duydum.
Şaşırdım bu işe.
İnsan şaşırmak için an kollar mı Muallâ?
Ben kolladım işte, o mücadelenin içinde yaptım bunu.
Bakışmak bazen böyle bir şey işte;
Asırlık bir çınarken beyhude bir bakış.
Ama sana değer doğrusu...
Seninle yan yana yürümesek ve hep böyle bakışsak bile.

Biraz daha yürüdüm; ve kendimi İstanbul'un kollarına bırakıverdim.
Bir güzel İstanbul Boğazı'nı çektim ciğerlerime.
Bilirsin, manzaram derin mavi olunca...
Adını hiç durmadan sayıklardım- sonsuz bir heceyle.
Sonra bir martı bir karta kondu Muallâ,
Kuru bir çiçek de ona eşlik etti.
Senden habersiz oldu bu, bağışla.
İstanbul'dan İskoçya, gözüme o an daha hoş geldi.
Haritacı mı oldum dersin ben Muallâ?
Yoksa  köşebaşında selpak satan o ak sakallı dedecik mi?
Doğrusunu istersen sana laleler pek yakışıyor, demiştim Muallâ,
Bunu unutmadığına sevindim...
Çünkü bazen çok fazla unutuyorsun her şeyi.
Beni de unutma e mi?

Meral Meri /Söğüt Ağacının Gölgesinde / Üçüncü Gün Şiiri (VII)

07.03.20.İst.