Meral Meri /Haziran Kağıtları /Endülüs Aşıkları

Işık süzülmüştü gece doğunca
Daracık taşlı sokaklara
El hamra'da bir gitarist
Şarkısını çoktan göğe çıkartmıştı bile
Şair adına mavi sürülen çiçeklerden
Şiirler yazardı miskin duvarlara...
Nazlı'dan tut da Necmiye'lere
Osman'dan  tut da Ahmet'lere
Yaşardı ışık süzülünce geceye
Ve çocuklar -çocuklar gerçeklerle büyürdü
Sürülen buğday tarlalarında
Kargalardan önce tohumları toplayan toprak gibi
Yeşerirdi gün yüzüyle buluşan gerçekler;
Ondandır ya zaten çiçeklerin hep mavilere sürülmesi
Şiirlerin ise duvarları yıkması
Şimdi aşk Endülüs'te ayık gezen bir çocuktu...
Şarkılarını sarhoş edip şiirlerini de uyandıran.

Meral Meri /Haziran Kağıtları /Endülüs Aşıkları

15.07.19.İst.

Meral Meri/ Kısa Kent Şiirleri / Sıfır Üç Yaş

Her şeyi taklit edilen dünyada
Her gün az az, ölümü öperken
Bulan hiç kişi olarak
Diyebilirim ki; ayvalar çiçek açmıştır
Kelebekler de ölmüş
Ve kuşlar da sahiden göçmüştür
Gerçekten de parçalanmış
Hiç kimseler olarak...

Meral Meri/ Kısa Kent Şiirleri / Sıfır Üç Yaş

20.05.18.İst.

Meral Meri /Mavi Masalımın Yeşil Kırıntıları /Canlılığı Duymak

Kaç kez yeni çiçekler diktim günaydına-
Kaç defa kışın koynuna sığındık onlarla...
Bilirim; en az çiçek şimdisi kadar-
Ne köle olduğumu ,ne de edindiğimi...
İster miydim bunu, öğrendim onu
Ortaçağ çocukluğu kadar...

Meral Meri /Mavi Masalımın Yeşil Kırıntıları /Canlılığı Duymak

Doğa -Çiçek-Huzur-İnsan

Meral Meri

Ve ben çiçekleri sepetime demet demet bıraktıkça ,fark ediyorum ki apayrı çiçekler de yan yanadır,yanmadan ve de sevgiyle kavuşuyorlardı!

Meral Meri