Dünyanın konuşarak tüketemediği o yalanları sen boş ver...Meral Meri

Dünyanın konuşarak tüketemediği o yalanları sen boş ver...
Onlar ormanlarını teneke adamlarla doldurmayı pek severler.
Senin inandıkların yaralayıp bırakarak -kaçanlar gibi örtbas etmiyorsa eğer
Orası asla bir hurdalık yığını olamaz;
Orada egzotik hayaller daima can bulacaktır...
Sen yeter ki inançla, ustalıkla çabalamaya devam et!

Meral Meri

Meral Meri /Deniz Fenerine Yolculuk / Kurgu

Şanslı şarkılar çalıyordu ay ışığı sokağında
Bir adam leylakları saklıyordu yazın ortasında
Güzel düşleri kucaklıyordu sanrısında
Zaman balıkları da öldürüyordu
Şekerleri de
Ama en fazla yılları sevmezdi zaman
Ona göre birikimler boştu-parçalarsa hoş
Zaten ömür dediğin nedir ki
Bir kuşun ötüşünü işitmek
Bir kalabalığa karışmak
Bir yalnızlığa...
Vaktiyle bir adam leylakları böyle saklamıştı
Işık sokağı daima aydınlatmıştı
Şanslı şarkılardı bunlar
Vakit gayet genişti
Hoş geldiniz ve hoşça kal demek için

Meral Meri /Deniz Fenerine Yolculuk / Kurgu

10.06.19.İst.

Meral Meri / Ben de Kalanlar

Söylemeliyim
Eskimiş mintanla sokakları arşınlyan o adamı
Geceleri- sadece geceleri yalnızlığı okşayıp onu öyle uyuttuğunu

Söylemeliyim
Apoletlerin yalnız yan yana gelebilir omuzlardan ibaret olduğunu

Söylemeliyim
Baskının üçe bölünen ayrıştırıcı bir yabancı gibi, yalnızca ölümü bulduğunu

Söylemeliyim
Evet, söylemeliyim
Uygunsuz görülen güzel şeyler çoğaltıldığında
O bizimsiz
O unutulan
O umutlu
Ama mutlu şeyleri
Kum zambaklarını
Sahil andızlarını
Buz çiçeklerini
Ben de çok kalmışlar
Bu yüzden söylemeliyim
Kimi yarı gölgeli hayatları yaşıyor olasalar bile
Soğuklara hiçbir zaman dayanamadıklarını

Çiçekler ki; kimi vakit böyle şeyleri söylemeden edemezler
Gelip yaşamınıza üç -beş- bir şeycikleri; göz,kulak,akıl ve can ağrılarını fısıldamışlardır
Tıpkı sokakları arşınlamış olan o birtakım adamların yaptıkları gibi...

Meral Meri / Ben de Kalanlar

06.06.18.İst.

Meral Meri/Eski Yel Değirmeninden Notlar / Terk Edilmiş Enkazlar

Metruk bir eve ulaşan o bahçe kapısında buluvermişim kendimi...
Çok zaman o demir kapının önünde durmuşum.
Sonra sıkılmış olacağım ki; biraz da dönüp zenginliği seyretmişim.
Bundan da sıkılmış olacağım ki; gerisin geri o yalnızlığa bakıp dalmışım uzun uzun...
İnsan ki; kendini özetleyecek zamanı yok sanarak yaşar çoğu kez.
Ben herhalde başkalarınca ama hep de kendimce
Delirmiştim...
Delirmenin değirmen lüksünü de kimse bilmezdi,
Bunu da bulup çıkarmıştım.
Kendimi de her gün saklar- bulur, çıkarır ve kimseden de bir ses beklemez, haddi de aşmazdım.
Elmayı da armudu da kendime hep gizliden söylerdim...
Ama artık bu sesi aşikâre söyleyeceğim;
Kendi hukukuma , adaletime ,sevmeme ,yaşatmama... güvenip de bağlı olduğum için:
Ey insan, sen ki haddi aşan sevmekten ölesiye uzak dünya kuklasısın...
İşte bu yüzden ötekini berikini hiç düşünmeksizin sadece kendini düşünerek bir piç kurusu gibi, yaşayacaksın;
Ölümün hiçbir rengini görmeden, sahiplenmeden , sarsılmadan bir hiç gibi, yaşayıp sona ereceksin!
İşte bu delirmenin değirmen lüksünü de hiç öğrenemeyecek
Ve dahi delirmeyeceksin;
Çünkü bunu da ben keşfettim.
Ama yıldızları izlerken değil, provaları izlerken!

Meral Meri/Eski Yel Değirmeninden Notlar / Terk Edilmiş Enkazlar

03.04.18.İstanbul 

"Dünyanın merkezi benim fakir insanımın tükenmez,yılmaz,yenilmez bu mücadelesindedir. İşte bu sır dünyayı adam eder!" Meral Meri

 "Dünyanın merkezi benim fakir insanımın tükenmez,yılmaz,yenilmez bu mücadelesindedir.
İşte bu sır dünyayı adam eder!"

Meral Meri

ÇAPUT

ÇAPUT

Adam var gücüyle bağırıyordu!
Sesinin cılız halinden uzak.
Saklandığını çok sonra idrak ediyordu ,kendince yenilmiş
yitik bedeninde.
Adam olanca gücüyle bu kez de susuyordu;
Sesini çok daha evvel kaybettiğini bilmeden!
Kendini görünür zannediyordu, gövdesini çok önce sakladıklarını unutup.
Onun ruhu çığlık içinde yana yakıla kaçıyordu.
Adam mahcup-
adam bezgin,adam sıkılgan
buna rağmen ruhunun peşinden iz sürüyordu.
Ruh bu ya bir uçuyordu ki,hızına kim yetişe.
Adam mahcupluğunu,bezginliğini,sıkılganlığını sorguya çekiyordu;
bi görseniz her biri suçsuzdu-her biri susamış,ortalık ise susuz kalmış.
Adam var gücüyle "dayanmak istiyorum!"dedi
sorguladığını zannettiği tüm şeylerden feragat edip,neye dayanmak istediğini umursamadan
"dayanmak istiyorum!"diye yineledi.
Her şey dedi,her şey bir çaputa bağlı bir yolcu,bir kan,bir yara
ama daima açık bir yara dedi.
Ona göre kapalı olan her şey saldırıya uğramış bir konumdu...
Yaşlılık dedi,kimse duymadı; çok eksik dedi,kimse işitmedi
korkuyorduk dedi;niçin ve nedenini o da bilmiyordu.
O adamdı kalmayı bilen ,biz de hiçbir şeyin içinde minnacık bir nefes,ve giden!

(Meral Meri)