Benim Gibi-Meral Meri-Şiir

Benim Gibi
~
Çektiğim nedir biliyor musun?
Çektiğim dolu dolu bir çocukluk;
Elindeki bebekle sokağın ortasında
Yapayalnız kalıp
Ne yapacağını bilmemek.
Herkes nerede? demek,
Çocukluğum.

Çektiğim nedir biliyor musun?
Çektiğim dolu dolu bir çocukluk;
Elindeki topla sokağın ortasında
Yapayalnız kalıp
Ne yapacağını bilmemek.
Herkes nerede? demek,
Çocukluğum.


Çektiğim nedir biliyor musun?
Çektiğim dolu dolu bir büyümek;
Elinde ne bebek- ne top
Yine de sokağın ortasında
Yapayalnız kalıp
Herkes nerede? demek,
Büyüklüğüm...

Meral Meri

22.03.17.İstanbul

Cehennemi Gören Kelebeklerin Ölü Dizeleri -Meral Meri-Şiir

Cehennemi Gören Kelebeklerin Ölü Dizeleri
~
Oturup bir akşamüstü
Bir şiire,bir güzel şiire
Bacak bacak üstüne atmışız
Bir bardak çay ile temmuz ortasına giderken
Böyle bir Türkiye,faslındayken...
Cehennemi gören kelebekler gibi,ölü idik.
İnsanlık ölü,canlı gibi,ama değil;
Karanlık gibi,uyukluyordu ölüler canlı bedenlerde.
Düşündüm,daldım daldım iki koldan uzandım,
Bir kıyı aradım,
Bacak bacak üstündeyken bir akşamüstü
Bir bardak çay ile
Bir Akdeniz,bir Bodrum ile
Bir ada kadar serin,
Bir oda kadar derin; mavi-yeşil kıyılarım elimde.
Şiir diyor ki; "Denize dönmek istiyorum."
Ah,ben de.
Ben de diyorum ki; cehenneme giren kelebekler ölü denizlerde...
Düşünüyorum,daldım daldım iki koldan uzandım,
Biri kendime,kendi özgürlüğüme
Dedim ki; bu benimkisi şımarık,güçlü,eksik
Ama hürriyet dolu.
Onunkisi dedim; kurnaz,suskun,kalabalık,
Ama yalnızlık dolu.
Oturup bir akşamüstü,bir şiire,güzel bir şiire karşı.

(Meral Meri)

15.07.16. İstanbul
Not: Şiir Darbeden önce yani akşamüstü yazılmıştır

Meral Meri

"Herkes kalbini kandırmanın sevdasından bile yoksunken; bunca karışıklık-bunca düzensizlik düzeni nereden çıktı?"

Meral Meri

Meral Meri/Haziran Kağıtları /Küçük İnsanlık

Kimse öldürülmeyi hak etmez deriz; büyük insanlığımızla;
En kötüsü en canisi bile hak etmez.
Oysaki kendi kendimizi kandırırız,kendi kendimizi öldürürüz.
Kırılırız hiç yapışmamacasına kırılırız ;tuz ve buz hali-
Fırtına öncesi sessizlik hali.
Ben de bugün bir "dayı" bulamadım kendime...
Tuttum dilimi öldürmelerine izin verdim;büyük insanlıkları izledim.
Çığlıklarımı kendime siper ettim; küçük -bayağı insanlığımla.
Korunuyorum ,güvendeyim sandığımla tehdit edildim...
Neden?
Çünkü büyük insanlık devredeydi; koltuğa gömülen ebatların genişlemesi şarttı...
Tuttum dilimi öldürmelerine izin verdim;büyük insanlıkları izledim.
Çığlıklarımı kendime siper ettim; küçük -bayağı insanlığımla.
Korkuyordum,seksenlerden kalkıp insanlığım gelir diye;
Silik,pasif,saklanmaya delik,yok olmaya kanat arayan insanlığım beni öldürür diye...
Tuttum avuçlarımın ortasına aldığım içten bir hakaretimle kaçtım;
Bayağı ve küçük,çok küçük insanlığımla.
Şimdi ben ölmedim yani,ve dirilmedimse herhalde delirdim;
Şu bizim küçük-bayağı bayağı pespaye insanlığımla.
Öyle ya insan her türlü ölümü tadan kişidir;
İllaki kan mı olmalı,ya da mezar mı lazım size?
İnsanlık öldü, bakın az önce, bunlar da delilleri ; kan ve mezar ,alın işte!
Bu büyük insanlıktır; tutun tutun,çekinmeyin, öldürün işte; her an yaptığımız şeydir...
Bakın biri daha yığıldı kaldı,utanmayın utanmayın,saldırın işte;
Küçük insanlık aç kalmasın!..

Meral Meri/Haziran Kağıtları /Küçük İnsanlık

İLERİSİ NERESİ BİLMİYORUM -Meral Meri

İLERİSİ NERESİ BİLMİYORUM

İlerisi neresidir?
Bilmiyorum.
Çocuk kıyafetleri ilerisi için pahalıdır...
Tesettür abartılı renklerle bezenip aynı şekilde pahalıdır...
Yiyeceklerimiz ne sebze -senbzedir,ne meyve- meyve.
Evlerimiz biçimsizdir ve pahalıdır.
Eğitim yanlış yerde doğruyu götürmez...
İnsanlar hasetle zehirin en alasını ve pahalısını kullanır.
İlerisi neresidir?
Bilmiyorum.
Köylü köyde şehirdir...
Çiftçi çiftçilikten yakınır...
Hayvanlarımız da insanlarımız da günah gibi yaşamaktadır;
İkisi birbirine uzaktır ,ve henüz evcilleşmemiştir.
Şefkat ,dostluk,hoşgörü eziyet içinde yalnızdır,ve muhtaçtır.
İlerisi neresi?
Bilmiyorum.
Eskiden yer sofraları vardı; ve sofra bezine düşen kırıntıları kuşlar yerdi,
O anlayış vardı.
İlerisi neresi?
Bilmiyorum.
Anneler ve babalar çocuklarını sokağa salıp ;sabahtan akşama değin ilgilerinden uzak yetiştirirken,
Ben ilerisi neresi bilemem!
...

(Meral Meri)