Sennur Sezer~Mektup

Nicedir yazamadım
Hanginize yazmaya başlasam
Ötekine yazdıklarım karışıyor
Ya da düşündüğüm onca sözcük
Yazılınca sanki pıhtılaşıyor

Neyi özlediniz en çok
Gece göğe bakmayı ben de özlüyorum
Sokak lambalarından
Gök görünmüyor
Oysa yüzüne çarpar yıldızlar
Bozkırda göğe bakanın
Gün yarım bir mevsim İstanbulda
Büyümesi durmuşçasına çocukların


Başı döner kalabalığa girince
Nicedir uzakta olanların
Dün alıçlar gördüm de bir okulun önünde
İpe dizili dağ yemişlerini
Gençliğimizi anımsadım

Sokakta sesinizi duyar gibi oluyorum
Sanki biriniz hemen kapımı çalacak
Sofraya bir tabak daha koyuyorum

Sennur Sezer~Mektup
Yazko Edebiyat
Ocak 1983

Nazım Hikmet Ran -Meşgale

Öküzlerimin boynuzlarında aydınlanırken ortalık
Toprağı sürüyorum sabırlı bir kibirle
Çıplak ayaklarımda toprak nemli ve ılık.
Demir dövüyorum öğleye kadar
Kırmızıya boyanıyor karanlık.
Yapraklarında yeşilin en güzeli,
Zeytin devşiriyorum ikindi sıcağında
Üstüm başım, yüzüm gözüm ışık.
Her akşam mutlaka misafirim var,
Kapım bütün şarkılara alabildiğine açık.
Geleceyin suya diz boyu girip
Çekiyorum denizden ağları:
Yıldızlarla balıklar karmakarışık.
Benden sorulur oldu dünyanın hali artık:
İnsan ve toprak, karanlık ve aydınlık.
Anladın ya işim başımdan aşkın,
Beni lafa tutma, gülüm,
Ben sana aşık olmakla meşgulum.

Nazım Hikmet Ran -Meşgale

#Çolpanİlhan  #SadriAlışık

Yannis Ritsos ~İkimiz

El sıkıştığımız anda
Rüzgarın avuçlarımız arasında sıkıştığını duymadın
Belleğin kendini hazırlamasıydı bu aslında
Buluşmadan önceki ayrılıştı,duymadın...

Eksiksizdin sen;
Bütün çıplaklığına sarılmış,
Bir orman yangınındaki ağaçlar gibi
Onurlu ve korumasız...

Yannis Ritsos ~İkimiz

Çeviri : Cevat Çapan

Pink Sufi - acrylic 30x30 Artist: Meral Meri

İnsan eksilince her şeyi daha iyi ve açık görüyor. Ve dolaysız ve hürriyet dolu. Tam olmak ise zenginlikti, lükstü, şımarmaktı düpedüz ve körleşmekti. Halbuki tersi olmalıydı; ama yine de dolaysız bir hürriyetle... Meral Meri

İnsan eksilince her şeyi daha iyi ve açık görüyor.
Ve dolaysız ve hürriyet dolu.
Tam olmak ise zenginlikti, lükstü, şımarmaktı düpedüz ve körleşmekti.
Halbuki tersi olmalıydı; ama yine de dolaysız bir hürriyetle...

Meral Meri

Meral Meri ~ Horozlar Ötüyordu

İnsan ki, yürümeli her gün.
Ölüm uykusundan kalkmalı.
Örtmeli belinden aşağı peştamalı.
Ve bilmeli çarkıfelek çiçeğini.
Demirhindi ağaçlarını görmeli.
Çekmeli zikrini...
Fosforlu o ufuk çizgisini sezinlerken.
P'u'nun da dediği gibi:Bu kuyuda gördüklerin yalnızca ölülerden ibaret değildir...
Yaşamı yadsıma,onu aşağılayıp tokatlama.
Bu bir arsenik de değildir, onunla kıyaslama.
Bu olsa olsa, ya da olması gerekse narenciye-
Ya da mercanköşkü olurdu- ya da olmalıydı.

Meral Meri ~ Horozlar Ötüyordu

Artist: Saturnino Herrán

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim / Mavi Işıklar Altında

Merdivenleri bilirdin sen,
Onlar ki; her zaman değişirdi anılar arasında...
Tıpkı kamburlu bir gövde gibi.
Ve daima tutunacak bir şeyler ararcasına...
Şişeler toplardın sen gözlerin kapalı;
Esrik de olsalar yine de fırlatıp atılmış mavi ışıkların vardı bir köşede yanıp duran.
Sen onları şekerlerini emen bir kahveye benzetirdin.
Ve farelerin doğum yapmışlığına.
Niçin bilmem, anlamak da güç...
Tuzaklara boyun eğmeden yaşamaktan bahsederdi hep kuşların.
Rüzgardı derdim, rüzgardır o
Yaprağına fısıldayan mevsimler gibi.
Her gün yaptığın nedir ki, kalabalık isimler arasında kaybolmaktan başka derken,derken...
Gün yine sona ererdi ve sen,sen yine de uyanmazdın...
Ben,ah ben, ben ise bu merdivenleri öğrenmişliğimle kalmıştım.
Zira ışıklar bana uzaktı anılar ise çok yakın.

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim / Mavi Işıklar Altında

02.08.19.İst.