İnsan eksilince her şeyi daha iyi ve açık görüyor. Ve dolaysız ve hürriyet dolu. Tam olmak ise zenginlikti, lükstü, şımarmaktı düpedüz ve körleşmekti. Halbuki tersi olmalıydı; ama yine de dolaysız bir hürriyetle... Meral Meri

İnsan eksilince her şeyi daha iyi ve açık görüyor.
Ve dolaysız ve hürriyet dolu.
Tam olmak ise zenginlikti, lükstü, şımarmaktı düpedüz ve körleşmekti.
Halbuki tersi olmalıydı; ama yine de dolaysız bir hürriyetle...

Meral Meri

Meral Meri /Haziran Kağıtları / Altın Otu

Bir yerlerde kaybolmuş bir şiirin izini arayan bir gün ışığı oldum.
Bir ipin ucundan koşan bir düğüme değil,eğlenebilen bir kedicik oldum.
Bir ağacın yıkılan evinin yasını tutarken bir kalemin de serveti oldum.
Nasıl oldum:
Yaşama en sevdiğim sevgilime dokunur gibi,
Hiç bocalamaksızın sarıldım.
Bu aşk gece karanlıkta ıslık çalıp yürümeye çok benzerdi...
Nasıl benzerdi:
Coşkuyu, özgürlüğü, huzuru yeni doğmuş bir bebeğin umudunda bulmak ne kadar doğalsa
O kadar tebessüm ederdi benim hürriyetim.
Ancak ezinçsiz diyemem.
Nasıl diyemem:
Kaybolmuş o şiirin izini ,o ağacın yıkılan evini- düğümlere bakarken kafesini atan o insanı yanımdan hiç ayıramam;
zira bu kadar tebessüm ederdi benim yapay hürriyetim...


Meral Meri /Haziran Kağıtları / Altın Otu

18.04.18.İst.