Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim /Hayali Seyyah

Dervişçe çıkartıp attı her şeyini
Bütün seslerini kilitledi
Parmak uçları mesafesinden
Dil ile söz arasından
Çıkartıp attı bir gece
Düşüncelerini kirleten anılarını
Kafese kapatılmanın tutsaklığını
Bedenin içinde sıkışıp kalan o ruhunu
Ve kalbin durağanlığını
Boğup attı bir gece
İnançların tutarsızlığını
Umudun esaretini
Saygıdan uzak kalınışları
Haysiyetin bedellerini
Ödenecek o bütün borçlularını
Bulup ödedi bir gece
Adam,kadın oldu
Kadın da adam
Düşülsün istedi artık yola
Beceriksizce ya da değil
Kimin umurunda
Adam ve kadın
Çocuk olmak istedi bu yolda
Bir başkasınca öğretilsin istemedi artık
Sevgi ilk kez varlığını tanıtmak istedi
Gerektiği gibi ve beceriksizce
O yüzden
Çıkartıp yaktı bir gece
Adam ve kadın her şeyi!

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim /Hayali Seyyah

18.10.19.İst.

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim / Mavi Işıklar Altında

Merdivenleri bilirdin sen,
Onlar ki; her zaman değişirdi anılar arasında...
Tıpkı kamburlu bir gövde gibi.
Ve daima tutunacak bir şeyler ararcasına...
Şişeler toplardın sen gözlerin kapalı;
Esrik de olsalar yine de fırlatıp atılmış mavi ışıkların vardı bir köşede yanıp duran.
Sen onları şekerlerini emen bir kahveye benzetirdin.
Ve farelerin doğum yapmışlığına.
Niçin bilmem, anlamak da güç...
Tuzaklara boyun eğmeden yaşamaktan bahsederdi hep kuşların.
Rüzgardı derdim, rüzgardır o
Yaprağına fısıldayan mevsimler gibi.
Her gün yaptığın nedir ki, kalabalık isimler arasında kaybolmaktan başka derken,derken...
Gün yine sona ererdi ve sen,sen yine de uyanmazdın...
Ben,ah ben, ben ise bu merdivenleri öğrenmişliğimle kalmıştım.
Zira ışıklar bana uzaktı anılar ise çok yakın.

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim / Mavi Işıklar Altında

02.08.19.İst.

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim /Sekizli Yol Ve Lotus Çiçeği

Beyaz ipim kalmamıştı;
Yoksa bilirsin o beyaz söküğü 
Su çiçeğiyle dikerdim ben.
Ki böylece arı duru bir duruşu olurdu avuçlarımda.
Yeşil ipim de yoktu...
Yoksa bilirsin beni,
Yeşilini- yeşille birleştirirdim; tıpkım ağaçlar gibi,
Savururdu saçlarını göğe doğru,şöyle alımlı mı alımlı.
Ve biliyorum,
Biz alışmışızdır öyle
Her bir şeyimizi yamalaştırmaya...
Kelaynaklar gibi de ortalıklarda dolaşmaya.
Fakat niye hâlâ bu ısrarcı aciz duruş-
Hâlâ karşımızda inatlaşarak duruyor, tıpkı babamızmış gibi?
Ve neden, niçin gibi, sövüyor durmaksızın öyle ebemize karşı?
Tek bildiği siyah söküklermiş ve siyah renkmiş gibi,
Hiç durmadan alay edip,
Nahoş bir iz bırakarak:
Dikin, diyordu. Dikin!
Hadi be, öyle oyalanmayın!
Sizi mi bekleyeceğiz bütün gün?
O yamalara layık söküklerinizi dikin de yıkılın karşımızdan!
Dikilip karşımıza emredercesine,
Kibirli bir haykırışla "Dikin, dikin, dikin," diye...
İnledi durdu,babamızmış gibi.
Benim de ne beyazım kalmıştı,ne de yeşilim...
Döndüm ve grileştim ben de tıpkı sizin gibi.

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim /Sekizli Yol Ve Lotus Çiçeği

31.07.19.İst.

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim /Ters Köşe

Ben, Orta Doğu'da bir ülke
Aykırı varlığımla yanı başındaydım
Zincirlerle doğdum
Görmedim ,bilmedim ve duyamadım hiçbir şey
Saklandım kuytu köşelerde
İnkar ettim
Kandırdım
Yok saydım kendimi
Hepi topu bir tekirdim
Hep kendimle meşguldüm
İnanın ki;
Görmedim ,bilmedim ve duyamadım hiçbir şey

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim /Ters Köşe

25.07.19.İst.

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim /Karanlığın Bekçileri

Yazıktı o ağaçlara, dedim onların dilinden;
İhanetti esasen.
Ve dahi köklerine zehir bulaştırmışlardı.
Kızgın güneşin alnında seyreden...
Genellikle de düşen,
Hiçbir anlam teşkil etmeyen...
O resmi evrakların altüst dünyasıda
Kim bulmazdı ki kendini...
Şu gün batımlarında- bu doğumlar arasında yitip giderken?
Ama nasıl bir gidiştir o öyle;
Ne bir öfke,
Ne bir çığlık,
Ne bir ses,
Ne de aptalca sarışın bir sabır.
Renklerini iade etti güneşe:
Al,dedi. Al,lanet olsun!
Al da bir an önce git başımdan!
Mutsuzluğa da ihtiyaç duyulur muymuş, demeyin a, dostlar;
Canlılığı anlatan ,ölümü anlatan, ihaneti anlatan...
Haksızlığı anlatan, onursuzluğu anlatan.
Ve dahi inandığınız tüm değerleri -değersizliğe dönüştürenleri
Ancak mutsuzlukla anlatabilirdi ağaçlar-
Ormanlarını gömerken özlerine...
Hem de yeşermek gibi herhangi bir gayeleri olmadan.

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim /Karanlığın Bekçileri

22.07.19.İst.


Artist:Jeanie Tomanek

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim / Ekmek Ağacı

Karanlığı çökert
Isıt bu şiirleri
Bu duaları
İstanbul'dur o
Sesi yakından bile hoş gelir
Kalk git, ocağı harla
Birkaç odunla
Kayın, ceviz,meşe
Şekerli bir yahni pişir evsizlere
Gün ağarmadan da
Sula çiçekleri
Sabaha simit,çay
İki zeytin,bir de peynir
Kur sofraları aşka
Kedileri, köpekleri
Ve nice karıncaları
Kuşları da unutma
Biraz su, biraz buğday
Birazcık da süt görüverir işlerini.

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim / Ekmek Ağacı

14.07.19.İst.

Ressam Faruk Cimok

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim / İnandığın Gibi Değil Yakıştırdıkları Şey Gibi Ölür Kişiler

Tozlu, dar ve virajlı yollar
And Dağlarından uzaklaştırdı beni.
Bileklerim kesikti, gözlerim açık.
Doğum yerim belliydi, ölüm yerim ve kemiklerim kayıp!
Saçlarım satılmış,
Gözlerim açık ve bulutlar karışmıştı...
Ben insanlığa arkadaş olurken olmuştu tüm bunlar.
Buna biz kaybolmak da deriz,
Beceriksizler topluluğu da,
Ya da daha iyisi; meğer bir grup aptalla ölüme meydan okuyamazmış kişi...
Zira vurulurmuş her daim sırtından...
Tozlu, dar ve virajlı yollarda.
Oysaki daha kötüsü yıpratırmış ruhu;
Giyinip de gelirken dünyaya böyle yakın...
Meçhul bir kabre çırılçıplak bakmak da varmış uzağından şöyle-
Ve yalnız bir bulut gibi süzülürken toprağa öyle.
Ben ve adım ıssız bir yerde bilekleri kesik...
Gözleri açık bir kuş uçuşuyla-
Kurşunlarını sayarken şimdi...
Kendime karşı bir soru yönelterek- onunla baş başa kalmıştım...
Eee,şimdi adım ne olacaktı benim-
Yaşadığıma ben bile aldanmışken?

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim / İnandığın Gibi Değil Yakıştırdıkları Şey Gibi Ölür Kişiler

27.06.19.İst.

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim /Lapacılık

Kaldırımlar dardı şehirde
Konağın içinde çatışırdı keyfiyet kültürü habire
Bir tarafta pişmanlıklar
Öbür tarafta kutlamalar
Pisliğe gelirdi kanatlı karıncalar
Sıcaktı,yazdı,kanardı azınlıklar
Bir tarafta bilmişlik kargaşası
Öbür tarafta evrensel irade
Çocuklar sokakta oyun oynayamazdı
Hayvanlar kesilirdi
Kadınlar karanlıktan korkardı
İlaç hastayı iyileştirmez
Aş aklı doyurmazdı
Kollar ve bacaklar protezsizdi
Kaldırımlar dardı şehirde
İnsanlık yürüyemezdi!

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim /Lapacılık

24.06.19.İst.

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim / Günebakan Renkler

Ayaklarım gelişigüzel ilerliyordu;
Ölçüsüz ve biçimsiz olarak.
Oysa dışarıya çıktığım ilk gündür bugün...
Sanki Edirne'den günebakan bir çitlembiktim;
Ölesiye ışığa bağlı, sessizliğin içinde aklını besleyip büyüten.
Ama yine de ayaklarım gelişigüzel ilerliyordu...
Neden, neden bu oluyordu- ya da boğuluyordu sürekli?
Evet bulmuştum- buluşunca onunla;
Çünkü kırlarda yetişen çiğdemlerden biriydim ben de
Sağduyuları sorgulayıp duran-
Hem durmak demişken, işte canımı ilk bu acıtmıştı...
Ölçüsüz ve biçimsiz olarak dahi duramazdım.
Ben de ilan ettim;
Ayaklarım gelişigüzel ilerlerken-
Kendime teşekkür ettiğim ilk gündür bugün diyerek...
Edirne'den şöyle bir günebaktım
Ve merhaba dedim kendime, hem de renklerime hiç aldırış etmeden...
Ölçüsüz ve biçimsiz olarak, yoluma devam ettim.
İşte bu dışarıya hakikaten çıktığım ilk gündür diyerek...
Kendimi -kendime sevgiyle ilan ettim!

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim / Günebakan Renkler

21.06.19.İst.

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim / Ayrılık Penceresi

...
Hayır ,hiçbir korku yok
Ne konuşmak anlatır beni
Ne susmak
Bundan böyle ne geceyim ne gündüz
Seyirlik bir sergiden çıkalı oldu epey bir zaman
Düşün ki canım acıyor ve bir dakika sonra gülüyorum, ya da ona benzer bir şey oluyorum
Bu şu demek: karanlık- kapalı bir zaman kapandı
Ayyuka çıktı tüm dehlizler; işte kepazeliklerimiz
Dün buydu, bugün de bu, yarın da bu olacaktır demek
Niye diye sorma
İnsan bildiğini sorduğu zaman; iblisin kahkahaları kaçacak delik arar
Ayıklamakla ayıplamak ahlakımı zenginleşitirmedi
Tam tersi için de bu böyleydi 
Kısacası lafım bundan ibaret
Ne doldum ne taştım
Ne tuz ne tatlı
Bundan böyle ne geceyim ne gündüz.

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim / Ayrılık Penceresi

30.05.19.İst.

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim /Rüzgârın Mirası

Sessizliğimi bozmuyordu rüzgâr
Hayır, o beni sakince dinliyordu...
Uğultusu içine alıp okşuyordu yorgunluğumu.
Kendi yansımama yakınlaştırıp
Uçuşturduğu o yaprakların peşinden gitmemi-
Onları toplamamı
Ve biriktirmemi istiyordu...
Kulağıma fısıldamıştı bütün sevgisiyle bunu.
Onu duymuştum.
O, kederli yüzlere bülbül otlarının sırrını dağıtan
Bir miras verendi.
Hayır, o beni dostluğuyla onurlandırmıştı.
O beni tutuyordu;
Fazla uzaklara ait hislerime esir etmiyordu.
Ve benzersiz- benzerliklere de öyle.

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim /Rüzgârın Mirası

26.05.19.İst.

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim / Masal Kuşları

Biliyorsun işte; o beyazlı bir şeydi-
Elinde tuttuğu papatyaları...
Baharın elçisiydi.
Öyle ilan etmişti kendini.
Biliyorsun işte;
Gün doğumlarını hüzünleriyle beslemeyen o cinstendi kendisi...
Sen ona yetişince kalp de diyebilirsin- bi sakıncası yok.
Elinde tutamadığı- hatta hiç mi hiç umursamadığı o zamanı var ya,
Her gün onu görmezlikten geliyordu.
Neden biliyor musun?
Çünkü herkes gibi,onun da korkuları vardı...
Korkaktı işte-
Kendini öyle ilan etmişti.
Ve biliyor musun, laf aramızda ama
Kıyısında köşesinde illaki kuşlarıda olurdu...
Öyle ilan etmişti kendini.
Neden peki- biliyor musun?
Çünkü çocuklara masal anlatmayı çok ama çok severdi...
Biliyorsun işte, o beyazlı bir şeydi...
Hani- hani şu herkesin başına gelen cinsten.

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim / Masal Kuşları

Artist:Jeanie Tomanek

23.05.19.İst.

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim /Bilisiz Yöneliş

Son dönemlerde kendimi okumayı bıraktığımı fark etmiştim artık...
Çocuktu yaşlı bedenim;
Hassastı çiçekler gibi,
Solmaya mahkûmdu vesselam.
Derken o erik ağacı:
'Biraz da çınar ağacına uğra!
Benim mevsimim öyle uzun ömürlü falan değildir' dedi.
Ve devam etti:
'Bırak da erik erikliğini- çınar da çınarlığını yapsın,
Az müsaade et hele!
Bil ki her canlının tek bir sahibi vardır-
Her canlının da görevi farklıdır...
Sen git de onu bul!' dedi.
Sıradandı besbelli erik ağacı;
Çınar ağacına gönderdiğine göre, dedim içimden...
O vakit yönelmiştim ya kendime,
Çocuktu yaşlı bedenim;
Ne bilsindi okumayı filan...
Oysa erik ağacının yaprakları bitmezmiş...
Ne bilsindi çiçeği- yemişi;
Kökünü saklayan o çınar ağacı...

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim /Bilisiz Yöneliş

20.05.19.İst.

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim / Birkaç İyi Adam Yüzünden

Ey güzel yürekli çocuk!
Seni de başıboş bıraktı bu karanlıklar...
Terk edilmiş o tohumlar gibi, sen de arıyorsun değil mi, gerçek yurdunu?
Çocuksun sen, en yürekli çocuk!
Ne bilirsin defterlere neyi niçin yazdığını...
Ne bilirsin temiz suyu ikide bir neden bulandırdıklarını...
Çözdüm ama sırrını çocuk-çözdüm:
Sen şunları iyi bilirsin: Çocuk olmamayı hem de çocukken;
Bilirsin yine çalışmak nedir,
Açlık nedir,
Ekmek nedir,
Sevmek nedir,
Kimsecikler yoktu ortalıklarda-
Kaybolmak nedir,
Acı çekmek nedir,
Ölmek her gün -ölmek nedir,
Böylece öğrenmişsindir;
Bilirsin artık balta nedir,
Kurşun nedir,
Küfür nedir,
Kan nedir,
Göç nedir?
Ey güzel yürekli çocuk!
Seni de başıboş bıraktı bu karanlıklar değil mi?

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim / Birkaç İyi Adam Yüzünden

19.05.19.İst.

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim / Bütün Çocuklar Uçar Ama Büyüyemezdi Hepsi Bey Baba

Meğer hayal dünyasında yaşıyormuşum...
Bu sessizlikler getirdi beni kendime,
Ya da büsbütün yitirdi...
Kaybettirdi beni kendime karşı.
Ben de sanıyordum ki; karıncaların izinden gidiyordum;
Duvarlar,tuğlalar,taşlar falanlar- filanlar hikayeymiş yani.
Meğer hayal dünyasında yaşıyormuşum...

Çocuklar demiştim...
Sonra ,sonra her şeyi yerle bir etmiştim.
Kırlangıçlar demiştim: Uçarken kırılmazdı kanatları...
Fakir ama grurlu,onurlu bir yoksulluk vardı,
Belki de ben öyle sandım...

Çocuklar demiştim...yine de omuzlarımı silkip.
Sonra ,sonra yanlış yerde yanlış bir ışık huzmesi döküldü dağın eteklerine...
Neden böyle oldu?
Anlatamadım derdimi; halbuki yol da vardı su da,
Toprak da çamur da,
Kuru da yaş da,
Mutlu da mutsuz da.

Çocuklar demiştim ya hani;
Meğer hayal dünyasında yaşıyormuşum...
Eğilip büküldüğümle kalacak değildim ya,
Çekip gitmiştim ben de kaplumbağa gibi.
"Ben ona rüzgar gibi geçti" derim dedi, esasen rüzgarın ta kendisi.
Laf aramızda hani, ben yine de çocuklar demiştim-
İçimden mi demiştim yoksa?
Ne bileyim, kimsecikler duymamıştı da!

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim / Bütün Çocuklar Uçar Ama Büyüyemezdi Hepsi Bey Baba

29.04.19.İst.

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim / Mucize

Bir arada duruyorlardı huş ağaçları;
Öyle dik öyle asil böyle beraberce.
Peki hiç durup düşünmüş müydünüz,
Birlikte bir düzine renk içinde
Onlarla iç içe oluşumuzu?
Bizi biz yapan parçaları birleştirirken;
Acı ve tatlı yine de göz kamaştırıcı yakınlıklarını
Düşünmüş müydünüz?

Düşünün ki; bir an geliyor bir arada oluyoruz
Öyle eğik öyle sönük böyle biçimsiz.
Peki hiç durup düşünmüş müydünüz,
Birlikte bir düzine renk içinde
Onlarla ayrı gayrı oluşumuzu?
Bizi bizden eden parçaları görmezden gelirken-
Acı ve acı ...
Yine de göz kamaştırıcı bulur muydunuz kendinizi?
Düşünün, ne kadar yalnız ne kadar mahcubuz!

İşte ben unuturum; bir tekrarın içinde bir takip olduğumu.
Ve durup şöyle derim- ellerimi iki yana açıp:
İstediğim tek şey, her şeyimdir benim...

Ben onu görüyor ve biliyorum...
Ya siz?

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim / Mucize

by: Anselm Kiefer

07.03.19.İst.

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim / Çobanpüskülü

-Affedersiniz!
Sizi utandırdım mı yoksa-
Bu aydınlık diye tabir ettiğimiz karanlık çağda?

-Bu hiç önemli değil...
Ara sıra çaydanlığımda rezil eder beni;
Parlak fincanların arasında durduğumu zannederken yapar bir de bunu.

-Derler ki:
"Sessizliği bozan bir ses çıkınca...
Ölüm en değerli olanımızı kopartır bizden.
Bu konuda düşünmek bile zahmetimize değmez" derler.
Sizce?

-Yaşamın üstüne her zaman bir güneş doğar...
Ölüm, erken uyanmak ile ilintilidir;
Uyuyanlar tanımaz bu yüzden güneşi.

Bir parça ekmeğin kalınca...
Düğün çıkar ortaya.
Karlar eriyip sıcaklığı umar doğa...
Halbuki yokluk değildir bizi açlığa sevk eden;

Çalmayı öğrenen şu açgözlüler olmasa!

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim / Çobanpüskülü

01.03.19

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim / Ben Adımı Söyledim

Belki de hayal kırıklığına uğrayan kalbimizin
Küllerini de süpürmeye ihtiyacı vardı.
Biliyorum, ama dönüp ona tekrar tekrar baktığımda
Yalnızca karanlığa gömülmüş bir kâbustu evren, diyebiliyorum...
Uzaklaştıkça dönüp baktığımız bir noktanın karaltısıymış gibi geliyor artık sadece.

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim / Ben Adımı Söyledim

16.02.19.İst.

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim / Ne Yakaladımsa Onunla Oynadım Dememeli İnsan

İzledim güneşi sık sık
Bazen unutup onu dalmışım ben bir denize
Ve toplarken kır çiçeklerini
Başımı kaldırdığım zaman
Gördüm ki; bir batış var ufukta
Gel de şimdi seyret güneşi
Az sonra sönecek olandan vazgeçip
Bakmalıyım dedim daha da derine
Mademki, elimde bu var şimdi
İzlemeyi bırakırsan
Tut tutabildiğince ne varsa derinde- izle onu
Ama bu kez vazgeçme dedim cancağızım
Ah kendime
İnsan ki; seyir ve izleme karşısında
Doğurabildiği kadar doğurmalı aşkı
Unuttum onu- kusura bakma,dalmışım dememeli cancağızım
Ah kendine!

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim / Ne Yakaladımsa Onunla Oynadım Dememeli İnsan

09.02.19.İst.

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim / Doğaya Bahşedilen

Gün olur neşemden içeri girer
Soyunup dökerim kasveti içimden-
Gün olur öfkemden dışarı çıkar
Sarıp sarmalarım hiddeti...
Çayırlara uzanan oğlan çocuğu gibi
Bunu servetime katmayı ben de öğrendim;
En az rüzgârın ressama koşması kadar;
İki arada bir derede kalmanın derdini.
Bu yüzden bilirim; güzel şeyler için vakit çok çirkindir
Ama inkâr edemem yine de hediye edilmiş bu yaşamı...

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim / Doğaya Bahşedilen

05.02.19. İst.