Çok uzak dağlarda çok uzun büyük ağaçlar ülkesi diye bir yer varmış.
Bu ülkenin uzun büyük ağaçları her gece başka başka masallar okuyup ,başka başka rüyalar görürlermiş;
kimisi vahşi bir kurt sürüsünün lideri olurmuş o gece- en parlak geceler onun üstüne doğar,
en güzel yıldızlar yalnızca ona taç olur gibi hisseder ve kendini güçlü hissedermiş bir büyük ağaç...
Kimisi de kendini bu ormanın en görkemli aslanı varsa o da ben olurdum herhalde der gülümserken uyanırmış her sabah.
Bir başka büyük ağaç ise ben kuzeyin rüzgarıyım; bütün kuytu köşelere girer konser veririm her gece dermiş...
Böyle böyle masallar çoğalmış ama yalnızca bir sandık içinde; çünkü herkes
ben dermiş , hep ve en çok ben ..
Böyle dedikleri için masallar kraliçesi kızmış, böylesi kibirli masalların yeri ancak bir sandıktır
ve kilitli kalmayı hak eder diyerek büyük ağaçlar ülkesini cezalandırmış.
O gün bugündür büyük ağaçlar ülkesi her gece ağlarmış;
bir geceleyin bir ormandan geçerseniz ve çıtırtılar duyarsanız bilin ki, bu büyük ağaçlar ülkesinin pişmanlık gözyaşlarıdır...
Meral Meri ~ Büyük Ağaçlar Ülkesi
04.02.18. Ordu
