Meral Meri , A Winter's Tale

 

I fell in love with a man on a cold winter day.

I fell in love with the snowflakes running around the gardens.

My life was like an ant and a butterfly.

I loved sunsets and the silence of the night.

I have an honest heart.

I liked to take care of the land, but not as much as a farmer.

My heart has always felt like it belonged far away.

My soul was chasing the darkness.

I loved the endless rains.

But most of all I like to walk in the winter gardens.

I love anything as sacred as falling in love.

I'm one of those rare people who appreciate living as if I'm going to die someday.

I am a person who proceeds with an ordinary and pure heart.

I am a woman who belongs to silence, far from screams, always trusting in love.

Meral Meri , A Winter's Tale

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim / Pencerede Buluşmak

Biliyordum, seninle böyle çoğaldığımı...
Sabahın erken saatlerinde.
Ve ardımdan gelen o adımın
Sana ait ve senin benekli kelebeklerin olduğunu...
Onlar da tıpkı benim gibi ışığa kanat çırpıyordu;
Kadın ve erkek inlemeleri arasında.
Bir köşede durup dinledim bu sesleri,
Sokak lambasının bir salyangozunda.
Birden bir çıplaklık sardı herkesi...
Anadan doğma insanlarlar kara servi ağaçları arasında geziniyorlardı.
O an gördüm işte dolunayı gökyüzünde;
Karanlığın dünyayı sahiplendiğini söyledi bana...
Yağmurlar vurunca cama- bunu tekrar etti: "Karanlık, dünyayı esir aldı!"
Biliyordum,yine de seninle böyle çoğaldığımı;
Durup seyrederken birbirimizi gördüm bunu.
Karanlık, bir şatoda bir avukat gibi dolaşırken
Yine gördüm o ceza kolonisinde...
Bir deniz kurdunun içeri girip de, nasıl da cesaret gösterip gezinebildiğini.
Biliyordum, seninle çoğalmak genellikle böyle bir şeydi.
Ve bir ayinden diğerine giderken yedi öyküden birini çıkardığında...
Geriye yalnızca altı öykü kaldığını biliyordum, bir salyangoz gibi.

Meral Meri / Kendi Derinliğimin Ötesine Gittim / Pencerede Buluşmak

13.12.19.İst.